اندیکاتور پیوت پوینت؛ ابزاری برای شناسایی بهتر سطوح حمایت و مقاومت

اندیکاتور پیوت پوینت یکی از ابزارهای تحلیل تکنیکال برای شناسایی نقاط حمایت و مقاومت در نمودارهای قیمتی است که به منظور تشخیص نقاط بازگشتی استفاده می‌شود. پیوت پوینت بر اساس داده‌های قیمتی دوره قبل که می‌تواند روز، هفته، ماه و… باشد محاسبه می‌شود و نقاط کلیدی را برای معاملات دوره جاری مشخص می‌کند. در این مقاله از سایت ارزیکال به بررسی کامل این اندیکاتور خواهیم پرداخت؛ با ما همراه باشید.

اندیکاتور پیوت پوینت چیست؟

اندیکاتور پیوت پوینت (Pivot Point) از یک اندیکاتور پیشرو محسوب می‌شود که به واسطه آن می‌توانیم نقاط مهم بازار را راحت‌تر شناسایی کنیم. این شاخص، با بررسی وضعیت قبلی قیمت در مورد روند فعلی حاکم بر بازار و همینطور روندی که در آینده پیش خواهد گرفت، اطلاعات مفیدی ارائه می‌دهد.

پیوت پوینت به دلیل قابلیتی که در شناسایی سطوح حمایت و مقاومت دارد، مطرح است. این اندیکاتور با استفاده از فرمول‌های ریاضی، نقاط کلیدی را روی نمودار ترسیم می‌کند. سطوح حمایت و مقاومت حاصل از پیوت پوینت کمک می‌کنند حرکات احتمالی قیمت را پیش‌بینی کنیم.

Pivot Point بر اساس بالاترین و پایین‌ترین قیمت در بازه‌های زمانی مشخص و قیمت بسته شدن کندل دوره قبل محاسبه می‌شود. تا زمانی که کندل بعدی تکمیل نشود پیوت‌های کندل قبلی همچنان معتبرند. مثلا پیوت‌های کندل هفتگی به مدت یک هفته اعتبار دارند و تا زمانی که کندل بعدی تشکیل نشده باشد و وارد هفته جدید نشده باشیم، معتبرند.

پیوت پوینت از یک سطح مرکزی تحت عنوان پیوت مرکزی و چند سطح بالا و پایین آن تشکیل می‌شود. سطوح بالاتر از پیوت مرکزی، مقاومت و سطوح پایین‌تر، سطوح حمایت هستند که در تایید روند فعلی و یا پیش‌بینی روند آینده بازار بسیار کمک کننده‌اند.

پیوت پوینت انواع مختلفی دارد که تنوع آن‌ها عمدتا در نوع محاسبه آن‌هاست؛ در ادامه به معرفی انواع پیوت‌ پوینت خواهیم پرداخت.

معرفی انواع پیوت پوینت در تحلیل تکنیکال

پیوت پوینت انواع مختلفی دارد که تنوع آن‌ها عمدتا در نوع محاسبه آن‌هاست؛ در ادامه به معرفی انواع پیوت‌ پوینت خواهیم پرداخت.

• پیوت پوینت استاندارد (Classic): اندیکاتور پیوت پوینت کلاسیک یا استاندارد بر اساس داده‌های قیمتی دوره قبل (مثلا روز قبل) محاسبه می‌شود. نوع کلاسیک ساده‌ترین و پرکاربردترین نوع این اندیکاتور است. در نوع کلاسیک، از بالاترین قیمت، پایین‌ترین قیمت و قیمت کندل بسته شده دوره قبل میانگین گرفته می‌شود که آن را مبنای مقایسه قرار می‌دهیم و سایر سطوح حمایت و مقاومت را بالا و پایین آن ترسیم می‌کنیم.
• فیبوناچی پیوت پوینت (Fibonacci): نوع فیبوناچی نیز مشابه نوع استاندارد است با این تفاوت که اینبار خطوط اندیکاتور با اعمال نسبت‌های فیبوناچی به عنوان ضریب، محاسبه و تعیین می‌شوند. نوع فیبوناچی برای بررسی حرکات احتمالی قیمت در آینده بکار برده می‌شود و برای بازار‌های موجی بسیار مناسب است.
• وودی (Woodie’s Pivot): این مدل برای تایم فریم‌های کوتاه مدت(چند دقیقه)، کاربرد دارد و اصولا تریدرهای روزانه از آن استفاده می‌کنند. چیزی که پیوت پوینت وودی را متمایز می‌کند این است که در محاسبه این نوع، قیمت پایانی دوره قبل یا همان قیمت بسته شدن کندل پیشین(Close)، از داده‌های قبلی، وزن بیشتری دارد.
• پیوت پوینت کاماریلا (Camarilla): پیوت پوینت کاماریلا مانند نوع کلاسیک از میانگین بالاترین و پایین‌ترین قیمت و همینطور بسته شدن کندل پیشین استفاده می‌کند اما نوع محاسبه متفاوتی دارد. سطوح حمایت و مقاومت در این نوع به هم نزدیک‌تر هستند؛ همین نزدیکی خطوط، تحلیل را برای تریدرهایی که دید کوتاه مدت دارند راحت‌تر می‌کند.
• پیوت پوینت دمارک (DeMark): دمارک نیز فرمول متفاوتی دارد. محاسبات در DeMark به رابطه بین قیمت باز و بسته شدن دوره قبل بستگی دارد. یعنی حداکثر و حداقل قیمت یک دارایی را با دیمارک بر اساس روابط تفاضلی بین قیمت‌های باز شدن و بسته شدن قیمت در دوره قبل بدست می‌آوریم.

فرمول محاسبه در اندیکاتور پیوت پوینت

پرکاربردترین انواع اندیکاتور پیوت پوینت نوع استاندارد یا همان کلاسیک و نوع فیبوناچی هستند. این دو نوع از مهم‌ترین انواع محسوب می‌شوند و اصولا تریدرها از یکی از همین دو نوع برای پیش‌بینی وضعیت استفاده می‌کنند. در ادامه به بررسی فرمول محاسبه آن‌ها می‌پردازیم.

توجه داشته باشید که فرمول‌ها را صرفا برای درک بهتر شما از مفاهیم ارائه می‌دهیم و حین استفاده از این اندیکاتور نیازی به انجام محاسبات ریاضی ندارید. در پلتفرم‌های معاملاتی مثل تریدینگ ویو و متاتریدر و… تمام محاسبات به صورت خودکار انجام می‌شوند.

فرمول محاسبه در نوع استاندارد

برای شکل کلاسیک که مرسوم و متداول‌ترین نوع پیوت پوینت است، لازم است اطلاعات کندل‌ پیشین را داشته باشیم. محاسبه پیوت پوینت کلاسیک میانگینی از بالاترین قیمت (قیمت سقف) و پایین ترین قیمت (قیمت کف) و قیمت Close کندل دوره قبل است.

 باید مقدار این سه مولفه را با هم جمع و بعد تقسیم بر سه کنیم تا میانگین آن تحت خط پیوت مرکزی حاصل شود. سپس با توجه به فرمول‌هایی که برایتان قرار دادیم، به ترتیب سطوح مقاومت R1،R2 ،R3 و سطوح حمایت S1 ،S2 ،S3 را نیز محاسبه می‌کنیم.

فرمول محاسبه در نوع فیبوناچی

فیبوناچی پیوت پوینت نیز مشابه نوع کلاسیک است. تنها تفاوتی که این دو با هم دارند در اعمال ضرایب است. نوع کلاسیک فاقد ضریب بود اما در نوع فیبوناچی برای تعیین سطوح کلیدی حمایت و مقاومت از نسب‌های فیبوناچی استفاده می‌شود.
در این نوع، نسبت‌های فیبو که عبارتند از 0.382، 0.618 و 1.0 به عنوان ضرایب در سطوح حمایت و مقاومت ضرب می‌شوند و می‌توان گفت سطوح را وزن‌دار می‌کنند.

آشنایی با کاربردهای پیوت پوینت

اندیکاتور پیوت پوینت اصولا به دلیل پتانسیل خوبی که در شناسایی بهتر و سریع‌تر سطوح حمایت و مقاومت دارد، شناخته می‌شود. اما کاربردهای این شاخص در همین یک مورد خلاصه نمی‌شود بلکه گسترده‌تر است.

برخی از اصلی‌‌ترین کاربردها عبارتند از:

• شناسایی سطوح حمایت و مقاومت
• تعیین نقاط ورود و خروج در معاملات
• پیش بینی جهت حرکت بازار
• ترکیب با دیگر اندیکاتورها (مانند RSI، MACD)

شناسایی سطوح حمایت و مقاومت

اندیکاتور پیوت پوینت کمک می‌کند سطوح حمایت و مقاومت را شناسایی کنیم. با تشخیص سطوح کلیدی، متوجه می‌شویم در صورت بالا یا پایین رفتن قیمت، احتمال تغییر جهت قیمت چقدر است.

به زبان ساده به وسیله این ابزار، تحلیل رفتار قیمت بین سطوح را مورد بررسی قرار می‌دهیم. به این ترتیب، اگر قیمت در یک روند نزولی، به سطح حمایت نزدیک شود و آن را نشکند بلکه ثابت بماند، به احتمال بسیار زیاد قرار است شاهد برگشت روند باشیم.

و برعکس، ممکن است قیمت در یک روند صعودی تا سطح مقاومت پیش برود ولی از آن عبور نکند و آن سطح را شکست ندهد. در این شرایط نیز به احتمال زیاد، برگشت قیمت اتفاق خواهد افتاد.

تعیین نقاط ورود و خروج در معاملات

به کمک پیوت پوینت می‌توانیم بابت ورود و خروج به معاملات، بهترین و مناسب‌ترین نقاط را تعیین کنیم. در واقع پیوت پوینت با ارائه سطوح حمایت و مقاومت، امکان شناسایی سطوح معتبری که بارها با آن‌ها برخورد کرده اما قیمت برگشته و موفق به شکست آن سطوح نشده است، را مهیا می‌کند.

همین کاربرد Pivot Point به تحلیلگران کمک می‌کند نقاط کلیدی برای ورود و خروج از معاملات را شناسایی و تعیین کنند. اصولا نقاط مهم ورود و خروج در معاملات، زمانی که قیمت از پیوت پوینت مرکزی بگذرد و به سمت یکی از خطوط حمایت یا مقاومت حرکت کند، قابل شناسایی هستند.

پیش بینی جهت حرکت بازار

یکی دیگر از کاربردهای پیوت پوینت این است که به تریدرها در شناسایی روند کلی بازار کمک می‌کند. این اندیکاتور از داده‌های دوره قبل برای بررسی روند فعلی بازار و همینطور پیش‌بینی وضعیت آن در آینده استفاده می‌کند. حرکت مثبت و بالای این ابزار به معنای قدرت گرفتن بوده و حرکت آن به سمت پایین نیز تضعیف روند قیمت را نشان می‌دهد.

هرگاه قیمت یک اندیکاتور بالاتر از خط پیوت پوینت مرکزی در حرکت باشد، یک روند صعودی محسوب می‌شود و در این مواقع باید به دنبال سیگنال فروش باشیم. زمانی که قیمت به زیر خط پیوت پوینت حرکت کند، روند نزولی است و در این شرایط می‌توان به دنبال نقاط مناسب برای ورود به معاملات فروش باشیم.

ترکیب با دیگر اندیکاتورها

در صورت استفاده از پیوت پوینت در کنار سایر ابزارهای تحلیل تکنیکال نتایج تحلیل به مراتب سنجیده‌تر و معتبرتر هستند. به‌طور کلی دیدگاهی که تریدرها با به‌کارگیری ترکیبی اندیکاتورها به آن دست پیدا می‌کنند، به مراتب قابل استنادتر است.

با داشتن اطلاعاتی بابت حجم معاملات و قدرت روندها یا شناسایی نواحی اشباع خرید و فروش تحلیل باکیفیت‌تری خواهیم داشت، نقاط ورود و خروج مطمئن‌تری پیدا می‌کنیم و یک قدم به موفقیت در ترید نزدیک‌تر خواهیم شد.

پس پیوت پوینت را در کنار اندیکاتورهایی مثل RSI ،MACD ،ATR، بولینگر باند، OBV، میانگین متحرک، اندیکاتور حجم و… به‌کار ببرید تا نتایج قابل اطمینان‌تری حاصل شود و احتمال خطا نیز کاهش پیدا کند.

آموزش اضافه کردن پیوت پوینت به تریدینگ ویو

برای اضافه کردن اندیکاتور پیوت پوینت به چارت خود در TradingView در ابتدا از بالای صفحه قسمت اندیکاتورها، نام اندیکاتور را جستجو کرده و گزینه Pivot Point Standard را انتخاب کنید. آنچه در نگاه اول از این اندیکاتور روی چارت خود می‌بینید، بسیار شلوغ است و سردرگمتان می‌کند؛ در نتیجه لازم است تنظیمات اندیکاتور پیوت پوینت را تغییر دهید.

برای تغییر تنظیمات روی علامت چرخ دنده کلیک کنید. در بخش Input می‌توانید نوع پیوت پوینت را انتخاب کنید. تنظیمات پیش فرض روی حالت traditional است اما نوع آن قابل تغییر است؛ می‌توانید حالت کلاسیک، فیبوناچی، وودی و… را انتخاب کنید.

تایم فریم پیوت پوینت نیز قابل تغییر است و می‌توانید آن را روی تایم فریم روزانه، هفتگی و یا ماهانه و سالانه و…  قرار دهید و مناسب با دیدگاهی که روی بازار دارید آن را شخصی سازی کنید.

در قسمت پایین‌تر گزینه‌ای وجود دارد تحت عنوان Number of Pivot Back به معنای تعداد پیوت‌های پیشین؛ این عدد را روی 1 قرار دهید؛ زیرا متناسب با تایم فریمی که انتخاب کردید، از بین تمام پیوت‌های پیشین تنها پیوت آخر است که به کار می‌آید و معتبر است و سایر پیوت‌ها ارزش بررسی ندارد.

در Labels که پایین‌تر قرار دارد می‌توانید گزینه Show Price را نیز Off کنید؛ در این صورت دیگر قیمت روی خطوط نمایش داده نمی‌شود و صرفا خط‌های حمایت و مقاومت را می‌بینیم. پایین‌تر نیز می‌توانید اطلاعات مربوط به خطوط اعم از رنگ خطوط را تغییر دهید و مشخص کنید کدام خط‌ها نمایش داده شوند و کدام‌ها خیر.

از قسمت Style نیز می‌توانید مشخص کنید که تیتر خطوط و یا اصلا خود خطوط نمایش داده شوند یا خیر. می‌توانید در صورت تمایل تغییراتی که اعمال کرید را به عنوان حالت default یا پیش‌فرض را ثبت کنید. در این صورت برای هربار استفاده از این اندیکاتور، مجدد وقتتان را صرف تغییر تنظیمات و شخصی سازی اندیکاتور نکنید.

آموزش ترید با اندیکاتور پیوت پوینت

پیوت پوینت به عنوان یک ابزار تکنیکال کارآمد، با محاسبه دقیق داده‌های تاریخی، سطوح قابل اعتمادی ارائه می‌دهد. این اندیکاتور با انعطاف پذیری بالایی که دارد، از جهت قابل استفاده بودن در تایم‌فریم‌های مختلف روزانه، هفتگی، ماهانه و… به راحتی قبل درک است و حتی تریدرهای مبتدی نیز قادر به استفاده از آن هستند.

استراتژی‌های مختلفی برای ترید با اندیکاتور پیوت پوینت وجود دارد که سه مورد از پرکاربردترین‌های آن‌ها عبارتند از :

• استراتژی بازگشتی در سطوح حمایت و مقاومت
• استراتژی شکست سطوح (Breakout Trading)
• استراتژی ترید در محدوده (Range Trading)

استراتژی بازگشتی در سطوح حمایت و مقاومت

یکی از استراتژی‌های ترید با اندیکاتور پیوت پوینت، استراتژی بازگشتی از سطوح کلیدی است. اگر قیمت چندین بار به سطح خاصی برخورد کند و برگردد و موفق به شکست نشود، احتمالا آن سطح معتبر است. در این استراتژی، زمانی که قیمت به یکی از سطوح مهم حمایت یا مقاومت نزدیک می‌شود، باید هوشیار بود و به دنبال نشانه‌هایی از بازگشت قیمت باشید.

مثلا با نزدیک شدن قیمت به سطح حمایت، اگر یک کندل بازگشتی قوی مثل چکش ببینیم و یا اینکه با استفاده از اندیکاتور RSI در کنار پیوت پوینت، یک واگرایی مثبت تشخیص دهیم، می‌تواند زمان مناسبی برای ورود به پوزیشن خرید باشد.

یا وقتی قیمت به سطح مقاومت نزدیک شود و برخورد کند باید به دنبال نشانه‌هایی از واگرایی منفی یا یک کندل قوی نزولی باشیم. در صورتی که روند نزولی احتمالی توسط سایر اندیکاتورها هم تایید شود می‌توانیم آن را سیگنال فروش بدانیم و وارد پوزیشن شورت شویم.

پیشنهاد: حد ضرر را کمی بالاتر از سطح مقاومت و یا پایین‌تر از حمایت تعیین کنید. ممکن است در شرایطی، جفت ارزی که زیر نظر دارید به سطح مقاومت برسد و همزمان اندیکاتور RSI هم وارد ناحیه اشباع خرید شود و شما پوزیشن فروش باز کنید اما قیمت دقیقا همانجا برگردد.

استراتژی شکست سطوح (Breakout Trading)

یکی دیگر از استراتژی‌های ترید با پیوت پوینت، استراتژی شکست است. تشخیص شکست می‌تواند در تعیین نقاط ورود و خروج بسیار کمک کننده باشد. وقتی قیمت به سطح پیوت پوینت مرکزی، حمایت یا مقاومت نزدیک می‌شود، باید چارت را با دقت زیر نظر بگیرید.

اگر قیمت با یک کندل سطحی را بشکند و هم زمان حجم معاملات نیز افزایش پیدا کند زمان مناسبی برای ورود به معامله خواهد بود. اگر قیمت سطح پیوت پوینت را رو به بالا بشکند و تثبیت کند می‌توان وارد پوزیشن خرید شد و اگر قیمت سطح پیوت پوینت را به پایین بشکند می‌تواند پوزیشنی برای فروش باشد.

برای اینکه شکست‌های کاذب را از شکست‌های واقعی تشخیص دهیم، باید افق دید را گسترش دهیم تا پولبک‌ را با شکست‌ها اشتباه نگیریم.

نکته: منتظر بمانید که ابتدا قیمت تثبیت شود بعد وارد عمل شوید.

استراتژی ترید در محدوده (Range Trading)

استراتژی Range Trading روی رفتار قیمت بین سطح حمایت و مقاومت در بازارهای بدون روند (رنج) است. در این استراتژی به‌جای اینکه دنبال روند بزرگ باشیم از حرکت‌های کوچک و قابل پیش‌بینی می‌توان کسب سود کرد.

برای استفاده از استراتژی ترید در محدوده ابتدا باید مطمئن شد که بازار در حالت رنج است یا نه. وقتی بازار نه صعودی است نه نزولی و قیمت مدام بین دو سطح بالا و پایین شود و خبری از روند قوی نباشد یعنی بازار رنج است.

در بازار رنج نیز همچنان می‌توانیم از رفتار قیمت بین سطوح حمایت و مقاومت سیگنال خرید و فروش بگیریم. اندیکاتور پیوت پوینت در درجه اول کمک می‌کند که سطوح کلیدی را دقیق‌تر تعیین کنیم. اگر قیمت به سطح حمایت نزدیک باشد، احتمال دارد قیمت برگردد بالا و وارد معاملات خرید شوید و زمانی که نزدیک سطح مقاومت شود هم می‌توان وارد معامله فروش شد چون قیمت معمولا از اینجا به پایین برمی‌گردد.

مدیریت ریسک با اندیکاتور پیوت پوینت

اندیکاتور پیوت پوینت نه تنها برای شناسایی نقاط ورود و خروج مفید است، بلکه می‌تواند به عنوان ابزاری قدرتمند در مدیریت ریسک در معاملات مورد استفاده قرار بگیرد. در این بخش، چند روش برای استفاده از پیوت پوینت در کاهش ریسک و بهبود تصمیم گیری‌های معاملاتی بررسی می‌کنیم.

تنظیم حد ضرر با استفاده از سطوح پیوت

سطوح حمایت (S1، S2) و مقاومت (R1، R2) در اندیکاتور پیوت پوینت می‌توانند به عنوان نقاط مرجع برای تنظیم حد ضرر استفاده شوند. برای مثال، اگر وارد یک معامله خرید شدید و قیمت بالای پیوت مرکزی (P) است، می‌توانید حد ضرر را کمی پایین‌تر از سطح S1 قرار دهید. این کار به شما کمک می‌کند تا در صورت بازگشت قیمت، از ضررهای بزرگ جلوگیری کنید.

تعیین حد سود بر اساس سطوح مقاومت و حمایت

سطوح مقاومت (R1، R2) و حمایت (S1، S2) می‌توانند به عنوان اهداف قیمتی برای تنظیم حد سود استفاده شوند. برای مثال، در یک معامله خرید، اگر قیمت نزدیک به سطح R1 باشد، می‌توانید R1 یا R2 را به عنوان هدف سود تعیین کنید. این روش به شما کمک می‌کند تا سود خود را در نقاط کلیدی قفل کنید و خود را از حرکات غیرمنتظره قیمت در امان نگهدارید.

اجتناب از معاملات در مناطق پرریسک

اندیکاتور پیوت پوینت به شما کمک می‌کند تا مناطقی که احتمال بازگشت قیمت بالاست (مانند سطوح R2 یا S2) را شناسایی کنید. در این مناطق، بهتر است از باز کردن پوزیشن‌های جدید خودداری کنید یا حجم معاملات خود را کاهش دهید تا ریسک را به حداقل برسانید.

تایید سیگنال‌ها با حجم معاملات

برای کاهش ریسک سیگنال‌های کاذب، می‌توانید اندیکاتور پیوت پوینت را با اندیکاتور حجم معاملات ترکیب کنید. برای مثال، اگر قیمت به سطح R1 نزدیک شود و حجم معاملات افزایش پیدا کند، احتمال شکست این سطح بالاتر است. در مقابل، اگر حجم معاملات پایین باشد، ممکن است قیمت در همان سطح مقاومت متوقف شود یا بازگردد.

نکته تجربی: مدیریت ریسک با پیوت پوینت نیازمند آزمایش استراتژی‌ها در حساب دمو و تنظیم دقیق تایم فریم متناسب با سبک معاملاتی شما (کوتاه مدت یا بلند مدت) است. همچنین، همیشه از نسبت ریسک به ریوارد مناسب (مثلاً 1:2 یا بالاتر) استفاده کنید.

در بخش بعد به چند نکته مهم دیگر هنگام استفاده از این ابزار اشاره خواهیم کرد.

چند نکته تجربی برای بازدهی بیشتر

برای استفاده بهینه از این اندیکاتور و تصمیمات حرفه‌ای به این موارد توجه کنید:

1) زمان استفاده در تریدینگ ویو پیشنهاد می‌کنیم رنگ خط P را تغییر دهید تا از سایر خطوط متمایز شود و راحت‌تر بتوانید خطوط مقاومت و حمایت را از هم تشخیص دهید. حتی بهتر است علاوه بر آن، رنگ خطوط مقاومت و حمایت پیوت پوینت را نیز متفاوت از هم تعیین کنید.

2) یکی دیگر از نکاتی که برا آسان شدن کار روی نمودار این اندیکاتور پیشنهاد می‌کنیم این است که خطوط R4 ،R5 و S4 ،S5 را Off کنید تا نمایش داده نشوند. اصولا سه خط حمایت بالای P و سه خط مقاومت پایین آن، کافی هستند.

3) از بین تمام پیوت‌های پیشین تنها کندل قبل است که به کار می‌آید و لازم نیست تمام پیوت‌های پیشینی که روی چارت در ابتدا نمایش داده می‌شود را مورد بررسی قرار دهید.
بهتر است این نکته را در قالب یک مثال برایتان توضیح دهیم؛ تصور کنید که کندل‌های هفتگی را مورد بررسی قرار دادیم و حالا قصد داریم اندیکاتور Pivot Point را برای آن بررسی کنیم. در این حالت تا وارد نشدن به هفته بعد، پیوت‌ها همچنان متعلق به کندل هفته قبلی هستند. در چنین شرایطی سطوح حمایت و مقاومت مربوط به دو هفته پیش کارامد نیست و پیوت‌ هفته آینده نیز هنوز در دسترس نیست.

4) اندیکاتور پیوت پوینت را مثل یک تایید کننده بدانید و به تنهایی به آن اتکا نکنید. سیگنال‌هایی که صرفا از بررسی این اندیکاتور به دست می‌آیند ممکن است توسط برخی دیگر از اندیکاتورها تایید نشوند و برعکس. پس پیشنهاد می‌کنیم حتما از آن در کنار سایر شاخص‌ها و به‌طور ترکیبی استفاده کنید تا تحلیل دقیق‌تری داشته باشید.

پیوت پوینت در معاملات؛ کاربردی و مهم

همانطور که از خواندن این مقاله متوجه شدید، اندیکاتور پیوت پوینت برای شناسایی نقاط چرخشی و برگشت‌ها بسیار کارآمد است. این اندیکاتور انواع مختلفی دارد که در جزئیات محاسباتی با یکدیگر متفاوتند.

این اندیکاتور با تعیین یک خط مرکزی و سطوح حمایت و مقاومت در بالا و پایین آن دید بهتری به تریدرها می‌دهد تا راحت‌تر رفتار قیمت را در بازه‌های معینی از زمان مورد بررسی قرار دهند. به کمک پیوت پوینت می‌توان نقاط ورود و خروج را تشخیص داد، جهت روند در آینده را پیش‌بینی کرد.

با اینکه این اندیکاتور کاربرد خوبی دارد و می‌تواند کیفیت تحلیل را ارتقا دهد اما آن‌طور که باید بین تریدرها مرسوم نیست. با یادگیری نحوه به‌کارگیری صحیح این ابزار تحلیلی می‌توانید یک قدم به موفقیت نزدیک‌تر شوید. نظر شما درباره این اندیکاتور چیست؟

سوالات متداول

اندیکاتور پیوت پوینت برای چه نوع معاملاتی مناسب‌تر است؟

اندیکاتور پیوت پوینت برای معاملات کوتاه مدت (مانند اسکالپینگ و دی تریدینگ) و بلندمدت (مانند سویینگ تریدینگ) مناسب است. نوع کلاسیک و فیبوناچی برای تایم فریم‌های روزانه و هفتگی پرطرفدار هستند، در حالی که نوع وودی و کاماریلا برای معاملات کوتاه‌مدت مناسب‌ترند.

آیا پیوت پوینت به تنهایی برای تصمیم‌گیری کافی است؟

خیر، اندیکاتور پیوت پوینت به تنهایی کافی نیست و بهتر است با سایر ابزارهای تحلیل تکنیکال مانند RSI، مکدی یا حجم معاملات ترکیب شود. این ترکیب به تایید سیگنال‌ها و کاهش احتمال خطا کمک می‌کند.

چگونه می‌توان از سیگنال‌های کاذب پیوت پوینت جلوگیری کرد؟

برای جلوگیری از سیگنال‌های کاذب، از پیوت پوینت در کنار سایر اندیکاتورها مانند حجم معاملات یا الگوهای کندلی استفاده کنید. همچنین، منتظر تأیید تثبیت قیمت در سطوح کلیدی باشید و از معامله در بازارهای بدون روند (رنج) با احتیاط عمل کنید. آزمایش استراتژی در حساب دمو نیز می‌تواند به شناسایی سیگنال‌های معتبر کمک کند.